Abstrakt
W artykule podejmuję się interpretacji Dziennika kwarantanny Tomasza Burka. Autor interpretuje w nim szeroko rozumianą filozofię postmodernistyczną jako chorobę zagrażającą współczesnemu światu. Opisuję semantykę tytułu, znaczenie tytułowej kwarantanny i recepcję utworu w środowisku literackim, a przyczyny nałożenia na jego osobę „tabu”. Omawiam sposoby wartościowania literatury przez Tomasza Burka, ich teologiczny i aksjologiczny wymiar, cenionych i krytykowanych przez niego pisarzy i jego związki z filozofią personalistyczną. Finalnie opisuję stosunek krytyka do przedstawicieli szkoły dekonstrukcjonistycznej.
Pobrania
Statystyki pobrań niedostępne.