Abstrakt
Artykuł jest próbą zwrócenia uwagi, na możliwość wykorzystania w pracy z rodziną coachingu. Bardzo ważny w tym kontekście, wydaje się właściwy wymiar antropologiczny, który ze względu na ideologię relatywizmu często przybiera formę antropologii redukcyjnej odbierającej człowiekowi jego podmiotowość. Nowym narzędziem zyskującym coraz większą popularność, również w pracy z rodziną jest coaching. Każde działanie wobec drugiego człowieka, a zwłaszcza skierowane na jego rozwój, zakłada w tle jakąś wizję antropologiczną. Wobec wszystkich rodzajów coachingów, należy umieć rozeznać w kluczu antropologii integralnej zawarte w nich fałszywe i prawdziwe idee. Wydaje się, że jest stosunkowo mało propozycji coachingowych docierających do najgłębszych potrzeb i pragnień ludzkich, a tym bardziej do najgłębszych struktur antropologicznych (duchowo-personalistycznych) człowieka, zwłaszcza zainteresowanego swoim rozwojem wewnętrznym. Praca z rodziną z wykorzystaniem coachingu w kontekście antropologii integralnej będzie, zatem skoncentrowana na pogłębionej wizji rodziny, rozumianej, jako wspólnota osób