Jak cytować
Abstrakt
Wśród przyczyn zmniejszonej płodności u mężczyzn ważne miejsce zajmują genetyczne i nabyte zaburzenia endokrynologiczne. Pacjenci z wrodzonym hipogonadyzmem hipogonadotropowym (zespołem Kallmanna), zespołem Klinefeltera oraz innymi genetycznymi zaburzeniami osi podwzgórzowo-przysadkowo-gonadowej mają opóźnione dojrzewanie, hipogonadyzm oraz azoospermię i wymagają hormonalnej stymulacji dojrzewania, a później indukcji spermatogenezy lub technik wspomaganego rozrodu (zespół Klinefeltera). Zaburzenia spermatogenezy obserwujemy również u chorych z guzami lub chorobami zapalnymi podwzgórza i przysadki. Gruczolak przysadki wydzielający prolaktynę – prolactinoma, objawia się hipogonadyzmem, zaburzeniami wzwodu oraz zmniejszoną płodnością. Niekiedy zaburzenia płodności obserwujemy u chorych z tzw. czynnościowym hipogonadyzmem, związanym z otyłością, stresem, niedowagą lub nadmiernym wysiłkiem fizycznym oraz po stosowaniu sterydów anabolicznych. Pacjenci z wymienionymi chorobami endokrynologicznymi oraz z zaburzeniami czynności tarczycy nie zawsze mają upośledzoną spermatogenezę, ale często występuje hipoandrogenizm i zaburzenia wzwodu także ograniczające płodność u mężczyzn.